دکتر دانشور

دکتر رامین دانشور با طی دوره‌های مختلف و کسب مدارک تخصصی و فلوشیپ فوق تخصصی، سال‌ها است که به درمان بیماری‌های مختلف چشمی مانند آب‌ مروارید، آب‌ سیاه، و عیوب انکساری اشتغال دارد.و علاوه بر آن در سالیان اخیر بیش از 60 دستیار تخصصیچشم‌پزشکی و 10 دستیار فوق تخصصی قرنیه و گلوکوم در دانشگاه علوم پزشکی مشهد و دانشگاه علوم پزشکی تهران توسط وی آموزش‌دیده‌اند.

اطلاعات تماس
  • به دلیل مأموریت آموزشی دکتر رامین دانشور
    به ایالات‌ متحده امریکا و اشتغال به کار
    و پژوهش ایشان در دانشگاه UCLA
    تا اطلاع بعدی امکان مراجعه حضوری مقدور نمی باشد
  • Email:dr.r.daneshvar@gmail.com

شالازیون (Chalazion)

شالازیون یک برجستگی کوچک در لبه پلک است که ناشی از تجمع ترشحات غدد لبه پلک در داخل غده به دلیل بسته شدن دهانه غده است. شالازیون نمایی شبیه گل‌مژه دارد اما التهاب و درد کمتری دارد و معمولاً چندان قرمز نیست. برخلاف گل‌مژه، معمولاً شالازیون سفت‌تر است و مقداری با لبه پلک فاصله دارد و باعث آزار چندانی نمی‌شود، اگرچه ممکن است علائمی مانند تاری دید ناشی از آستیگماتیسم ثانویه یا اشک ریزش و حساسیت به نور را ایجاد کند. شالازیون در ابتدا ممکن است مقداری ملتهب باشد اما این التهاب کوتاه‌مدت‌تر و خفیف‌تر از گل‌مژه است. تماس دست‌های آلوده با پلک‌ها و بهداشت نامناسب لبه پلک می‌تواند زمینه‌ساز ابتلا به شالازیون گردد. در برخی از موارد شالازیون، بیمار ممکن است چربی بالای خون داشته باشد.

درمان

شالازیون‌های کوچک در طول چند هفته و معمولاً کمتر از یک ماه خودبه‌خود کوچک می‌شوند و چندان به چشم نمی‌آیند، در این موارد درمان خاصی ضرورت ندارد. رعایت بهداشت پلک‌ها و کمپرس گرم ضایعه با پارچه تمیز ( ۴ تا ۵ بار در روز و هر بار برای ۱۰ دقیقه) می‌تواند به تسریع بهبود ضایعه کمک کند. در مواردی که شالازیون خیلی بزرگ باشد، بهبود آن ممکن است زمان زیادی نیاز داشته باشد و یا ازنظر زیبایی مشکل‌ساز باشد، همچنین در این موارد تاری دید هم ممکن است ایجاد شود. در چنین شرایطی جراحی شالازیون و تخلیه محتویات محبوس شده در داخل غده کمک‌کننده است. این جراحی معمولاً سرپایی بوده و به‌راحتی و به‌سرعت قابل انجام است. در مواردی هم ممکن است چشم‌پزشک تصمیم به تزریق استروئید در داخل ضایعه بگیرد. شالازیون معمولاً کاملاً خوش‌خیم است، بااین‌حال در مواردی که شک تشخیصی وجود داشته باشد و بخصوص در مواردی که شالازیون‌های متعدد و عودکننده ایجاد می‌شوند، ممکن است نمونه‌برداری از ضایعه برای تائید تشخیص و رد احتمال بدخیمی، بخصوص در سنین بالا، ضرورت داشته باشد.